غذاهای سنتی بی شماری در ترکیه وجود دارد که امروزه تمایل به فست فود شدن در آنها زیاد است مانند : کوفته، دونر، پیده، لاح معجون، کباب و تانتونی. بخش فست فود تادیرباز در اختیار و سلطه همبرگر و پیتزا بود ولی امروز با یادگیری سیستم فرانچایزینگ این بخش با تکیه بر محصولات محلی توسعه و جان بیشتری به خود گرفته است . سرمایه گذاران به خصوص برای شرکت در قسمت فست فودهای مراکز خرید با یکدیگر رقابت سختی دارند . با توجه به مدیریت مراکز خرید، برندهای محدود به منوی خاصی در داخل مرکز خرید مشغول به خدمات رسانی هستند و یک نماینده از هر منطقه از غذاهای ترکی نیز در هر مرکز خریدی یافت می شود. اما از آنجایی که افراد زیادی این حرفه را بلد هستند، پیدا کردن یک رستوران کار آسانی است. و چون افراد کمی هستند که فرانچایز را بشناسند و بلد باشند، همه اشان نمی توانند زنجیره ای شده و گسترش پیدا کنند.


دونر، کانسپت رایج 


سلطان احمد اولین رستوران کوفته چی بود که تبدیل به یک رستوران زنجیره ای شد. اما اولین رستوران مرکز خرید، پیرامیت به عنوان رستورانی مشابه با رستوران های همبرگرفروش خارجی به میان آمد. سپس Cızbız که در مرکز خرید اتریوم متولد شد، شروع به دادن فرانچایز کرد ولی باید گفت که با رامیز این صنعت ظهور کوفته های کلاسیک را به سبک خاص خود در ترکیه تجربه نمود.


Döner نیز که احتمالا رایج ترین کانسپت در ترکیه است، امروزه جای خود را در مراکز خرید باز کرده است و از برندهای دونری که فراگیر شده اند می توان به  İkbal، Hosta، ​​Aba، Bereket، Mercan وMeru  اشاره کرد. در زمینه کباب جاهای زیادی هستند که کباب سرو می کنند اما برندهایی که در این حیطه به سرعت شناخته شده و به سرعت پخش شدند برندهای کلاسیکی نبودند. ابتدا Köşebaşı و Tike به زنجیره تبدیل شدند، Kebapçı İskender، Hacıbey، Gelik و Ziya بعدها گسترش یافتند و در این میان Kırkpınar Köftecisi در کنار کوفته Edirne ciğeri را هم معرفی کرد. لاح معجون را پانزده سال پیش ابراهیم تاتلیسس به شهرت رساند ولی نتوانست در این بخش ماندگار شود، اما تأثیرش ماندگار بود. با شتابی که به بازار این محصول داد، حاجی اوغلو گسترش یافت و مردم بر این باور شدند که میتوانند فقط برای فروش روی لاح معجون تمرکز کنند و در سایه این تفکر برندهایی مانند İsot و Atheste گسترش یافتند. در زمینه پیده Sampi اولین برندی بود که رواج پیدا کرد و برای مدت طولانی به صورت بی رقیب رشد کرد اما نتوانست توسعه بیابد زیرا هم نمی‌توانست همان مزه و طبع را در ماشین‌های اتوماتیک حاصل کند و همینطور از عهده تربیت اوستاهای خوب نمی توانست بربیاید. بعدها My Pide By Dürüm و Pide Köy در چندین مکان افتتاح شدنذ و اکنون Çıtır Usta با طعم ومزه و سودآوری خود نقش  برجسته ای در این زمینه دارد.


تنوع گسترده


اسکندر در اصل محصولی است که توسط اسکندر افندی در قرن نوزدهم اختراع شد و توسط نوه هایش به عنوان علامت تجاری ثبت شد، اما با گذشت زمان به بخشی از غذاهای آشپزخانه ترکی تبدیل شد. حتی برند Kebapçı İskender به طور جداگانه توسط دو شاخه از یک خانواده در حال رشد و گسترش است. و اینها برندهای در حال رشد HD İskender، Bursa Kebap هستند. در زمینه جگر Edirne ciğeri محصولی است که با طعم و لذت برتر خود مشتریان را به سمت خود جذب می کند ولی به هر دلیلی شناخته شدنش کاملاً به تعویق افتاد. برندهایی مانند Erdana Ciğer، Canım Ciğerim،ye  Ciğerimi هم بعدا ظهور کردند، اما نتوانستند به سرعت Kırkpınar Köftecisi گسترش یابند.


در زمینه تانتونی که نوعی دوروم بوده و  از مرسین/تارسوس سرچشمه می گیرد و اخیرا هم در حال رواج است. تانتونی زاده ای که در آنکارا مستقر است، رایج ترین برند در این زمینه است. در زمینه غذاهای آبکی Küçük Ev از لونت استانبول بود که رواج پیدا کرد. در زمینه مانتی، Mantı House مانتی را به یک زنجیره تبدیل کرد، محصولات خود را متنوع کرد، تقریباً همه چیز را فریز کرد و در محل کسب و کار پخت وپزش داد و تبدیل به خانه مانتی گشت. Kaşıkla که از قیصریه سرچشمه می گیرد، به کندی در حال گسترش است زیرا علیرغم منوی غنی و مانتی، سرمایه گذاری بیشتری می طلبد. در زمینه های متفاوت برندهایی مانند بوفه های معروف استانبول مانند مارماریس، بامبی، کیزلکایلار، چمپیون کوکورچ پس از خیابان ها شروع به باز کردن جای خود در مراکز خرید نیز کرده اند. 


شرایط فرانچایز


هزینه سرمایه گذاری در سیستم فرانچایز غذاهای محلی رایج در قالب فست فود به طور متوسط ​​بین 100 الی200 هزاردلار متغیر است. هزینه ورود به فرانچایز بسته به جذابیت کسب و کار 20 تا 50 هزار دلار است. بسیاری از برندها هم در مراکز خریدی که وعده پرپتانسیل بودن میدهند با بنیه خودشان افتتاح و اداره می شوند .